Begraafplaats & Crematorium Moscowa
De geschiedenis van Moscowa gaat terug naar 1873 toen de gemeenteraad van Arnhem besloot om buiten de bebouwde kom een nieuw grafveld in te richten. De eerste begrafenis vond drie jaar later plaats.
Moscowa dankt haar naam aan de net buiten de begraafplaats gelegen gelijknamige hofstede. Deze boerderij werd in 1847 gebouwd door Jacob Carel Jan baron van Heeckeren van Enghuizen, een militair in hart en nieren die de gewoonte had zijn boerderijen te vernoemen naar veldtochten die hij in Franse dienst had meegemaakt (zo noemde hij twee andere boerderijen Dresden en Leipzig).
Overigens heet de boerderij Moskowa (met een k), maar van de gemeente Arnhem kreeg de 'c' vrijwel direct de voorkeur. Waarom is niet bekend.
Op de begraafplaats bestond vroeger een lokaal voor schijndoden. In die tijd leefde het idee volop dat op een welingerichte begraafplaats een dergelijk 'schijndodenhuis' aanwezig moest zijn. De fascinatie voor de schijndood ontstond aan het einde van de 18e eeuw toen publicaties de nodige opschudding verwekten. Om te ontsnappen aan het verschrikkelijke lot om levend begraven te worden, ontstonden in Frankrijk
en Oostenrijk de eerste schijndodenhuizen. Om te zien of er inderdaad sprake was van een schijndode hield men een spiegeltje of een veertje voor het gezicht. Besloeg het glas, of bewoog het veertje, dan was de dood nog niet ingetreden. Mocht de persoon in kwestie daartoe zelf nog in staat zijn, dan kon hij ook zelf alarm slaan door het in werking stellen van een ingenieus belsysteem.
Aanvankelijk was de begraafplaats 'slechts' acht hectaren groot, maar na uitbreidingen in onder meer 1906, 1915 en een meer ingrijpende in 1934 beslaat Moscowa tegenwoordig ruim dertig hectaren. Hier bevinden zich circa twintigduizend graven, waar tussen de veertig en vijftigduizend mensen begraven zijn.
In 1968 werd begraafplaats Moscowa uitgebreid met twee aula’s: een katholieke en een algemene aula. Deze karakteristieke gebouwen kenmerken zich door de puntvormige bouw en de prachtige monumentale glas in lood ramen. De bekende graficus Jan P.C. van Doorn (1911 – 1993) kreeg in 1969 de opdracht om de glas in lood ramen te ontwerpen. Op 26 maart 1970 werd het eerste raam in de katholieke aula geplaatst. Om ‘de groei’ te symboliseren gebruikte Van Doorn groen als hoofdkleur. De grote rode zon aan de bovenzijde staat voor het licht en oneindigheid: ‘het leven eindigt niet bij deze wand.’ De blauwe rand zorgt ervoor dat het geheel nog sterker naar voren komt. Het raam beslaat een totale oppervlakte van 22 vierkante meter en is opgebouwd uit ongeveer 5000 glassegmenten. Enige tijd nadien werd het raam in de algemene aula geplaatst.
In 1974 opende Moscowa een crematorium. Door dit crematorium worden jaarlijks circa 1.500 crematies
verzorgd.
Moscowa biedt verschillende vormen van asbestemming. Zo zijn er diverse strooivelden, een columbarium en urnengraven. Ook bestaat de mogelijkheid om de as bij te zetten in- of te verstrooien op een graf.
In 2004 werd begonnen met een ingrijpende verbouwing, die bijna een jaar heeft geduurd. Tijdens de nieuwbouw en renovatie werd het crematoriumgebouw zodanig aangepast dat het optimaal tegemoet komt aan de wensen van families en nabestaanden.

Met de instandhouding van de karakteristieke daken, zijn de twee aula’s van Moscowa volledig gerenoveerd. Bovendien zijn nieuwe ruimtes aangebouwd, zodat elke aula een eigen familiekamer en een ruimte voor belangstellenden kreeg.

Er is bovendien centraal een moderne ruime professionele keuken geplaatst die families en nabestaanden kan voorzien van consumpties, die veel verder gaan dan koffie met cake of een broodje.
Wilt u meer weten over de renovatie en alles wat daarbij kwam kijken? Kijk dan op onze speciale website over de verbouwing.
|